Sinds 1 januari 2010 is Hans de Jong (58) de hoog-
ste baas van het Weerter ziekenhuis. Hij stapte er een
half jaar eerder binnen als consultant, maar werd door
de Raad van Toezicht al snel verzocht de belangrijkste
directiezetel te bezetten. “Ik trof er een net, degelijk be-
drijf aan”, zegt de uit de gra sche wereld afkomstige
De Jong. Om daar meteen aan toe te voegen: “Maar ik
trof ook personeel aan dat een zeker gebrek aan zelf-
vertrouwen uitstraalde. En daar verbaasde ik me wel
over, want ik kon niet ontdekken dat er in het ziekenhuis
zodanige zaken aan de orde waren dat dat een gevoel
van minderwaardigheid zou rechtvaardigen. Integen-
deel. Eigenlijk werd er hier een heel goed product in de
markt gezet.”
En SJG Weert deed het ook niet slechter dan verge-
lijkbare ziekenhuizen. “Het klinkt misschien wat cru,
maar er gaan hier niet meer mensen dood dan in de
ziekenhuiswereld als acceptabel wordt beschouwd.”
Wat, zo meent hij, kan hebben bijgedragen aan de wat
negatieve sfeer, is het feit dat SJG Weert niet wilde fu-
seren met andere ziekenhuizen in de regio, en zich der-
halve geplaatst zag voor de vraag of een zelfstandig
voortbestaan wel een reëel toekomstperspectief was.
Bij velen in het huis stond nog voor ogen de -noem het
maar- teloorgang van het Sint Elisabeth ziekenhuis in
Venray. Maar de SJG Weert-directie geloofde erin, riep:
“Mensen, word wakker”, en De Jong meent dat inmid-
dels een mentaliteitsverandering heeft plaatsgevonden
onder het personeel en de medische staf en dat een
gerechtvaardigd zelfvertrouwen is ontstaan.
Wellicht heeft aan die kentering ten goede ook bijgedra-
gen de toekomstvisie van de directie. Die is tweeledig.
Op medisch gebied volgt het Weerter ziekenhuis de op-
vatting van de minister van Volksgezondheid, dat klei-
nere ziekenhuizen gerust mogen voortbestaan, maar
dat ze zeer specialistische ingrepen moeten overlaten
aan de ´grote jongens´. Volgens De Jong betekent dat
voor de patiënt dat deze, indien nodig, door de Weer-
ter specialist wordt doorgeplaatst naar bijvoorbeeld het
Catharinaziekenhuis in Eindhoven of het AMC in Maas-
tricht. Herstel en verdere medische zorg na een opera-
tie aldaar kan vervolgens gewoon weer in SJG Weert
plaatsvinden.
Daarnaast heeft het ziekenhuis een bouwkundige toe-
komstvisie vastgelegd in het zogeheten Lange Termijn
Huisvestings Plan. Een beperkt gedeelte daarvan is al
gerealiseerd. Zo is een aantal poliklinieken up-to-date
gebracht, en zijn in een stuk nieuwbouw ter linkerzij-
de van de hoofdingang, op de tweede verdieping, de
nieuwe operatiekamers (OK) ondergebracht. De trots
van het ziekenhuis, zegt directeur De Jong, “Want de
inrichting ervan voldoet aan de meest moderne eisen.”
Maar in die nieuwbouw staan nog altijd drie bouwlagen
leeg, te weten het souterrain, de begane grond en de
eerste verdieping. Erg lang zal dat overigens niet meer
duren, want de gedachten wat daarmee moet gebeuren
krijgen steeds vastere vorm. In het souterrain wordt nog
dit jaar de centrale sterilisatieafdeling ondergebracht.
Daar is een goede reden voor, zegt De Jong. “Want mo-
menteel is die gesitueerd op de vijfde verdieping, en
de route van daar naar het OK-complex op de tweede
Hij geeft het grif toe: het Sint Jans Gasthuis Weert, kortweg SJG Weert, waarover hij
de scepter zwaait, is inderdaad het kleinste ziekenhuis van Limburg. Maar van die
wetenschap ligt algemeen directeur Hans de Jong bepaald niet wakker. Integen-
deel. Hij vindt met 246 bedden de schaalgrootte prima en is ervan overtuigd dat het
SJG Weert tot in lengte van jaren zijn functie zal blijven vervullen in de regio. Zozeer
zelfs, dat hij met zijn staf indrukwekkende bouw- en verbouwplannen koestert.
SJG Weert grossiert in bouw-
en verbouwplannen
5
achtergrond op de voorgrond
Streekziekenhuis richt blik vol vertrouwen op de toekomst