HOOFDstuk
Gesetteld
Laura woont met dochter Liv en haar hond Droste
(hij heeft inderdaad een chocoladekleur) op de Roer-
mondseweg in het voormalige etablissement van ‘Café
Stad Roermond.’ Bij de gemiddelde Weertenaar van de
oude stempel beter bekend als ‘Café Everaerts.’ Het
wonen in een voormalige kroeg bevalt goed.
Het was een pittige verbouwing, maar nu het zweet is
opgedroogd, was het zeker de moeite waard. Laura:
“Mensen vragen wel eens wie mijn muze is. Dan zeg
ik volmondig: mijn dochter Liv (11). Ze is een prachtig
model, maar niet alleen qua uiterlijk. Soms lijkt het alsof
je als moeder doodleuk een heropvoeding krijgt. Liv kijkt
met een frisse, wijze blik naar de mensen en de din-
gen, en kan met één goed geplaatste opmerking mijn
hele visie, houding en perspectief doodleuk effe omver
gooien. In de trant van: ‘Zo mam…..think again…begin
maar opnieuw!’ Soms ben ik met stomheid geslagen,
maar ik vind het geweldig! Ze is echt een inspiratiebron:
ik schilder haar minimaal eenmaal per jaar. Ik zou het
geweldig vinden om straks een setje kleinkinderen te
hebben, zodat ik wat om handen heb als ik niet meer zo
scherp zie en de verf van mijn trillende penseeltje drupt.
Doe je best, Liv!”
BN’er
Door haar succesvolle deelname aan ‘Sterren op het
doek’ heeft haar naam een enorme boost gekregen. Een
hele ervaring om mee te maken. Laura: “Ik had al eens na-
gevraagd hoe dat programma precies werkte. Of je voor
deelname gevraagd werd, of dat je je moest inschrijven.
Toen kreeg ik als antwoord dat het seizoen al vol zat
en niets hoefde te ondernemen: ‘Don’t call us, we’ll
call you.’ Een half jaar later mailden ze. Ze hadden mijn
website bekeken en wilden weten of ik nog interesse
had. Dat had ik wel. Een onderdeel van het programma
wordt in het atelier van de kunstenaars opgenomen.
Stond er ineens een complete cameraploeg hier in huis.
Ik heb mijn chauvinistische plicht gedaan en een Weer-
ter vlaai geregeld voor onze vrienden uit de Randstad.
Die smaakte blijkbaar zo goed dat zowat de voltallige
cameraploeg, inclusief Hanneke Groenteman, zelf ach-
teraf nog een vlaai voor het thuisfront zijn gaan scoren
bij bakker Korsten hier in de straat. Leuk toch? Ze zijn
ook lekker! En of het nou aan de vlaai lag of aan mijn
verf, de hele exercitie heeft een paar leuke opdrachten
opgeleverd, ook niet onbelangrijk.”
Opmerkelijke quotes uit het gesprek…
Haar woonkamer staat vol boeddha’s, katholieke heili-
genbeelden en vooral Mariabeelden.
‘Ik heb niks met de katholieke kerk, maar de symboliek
rond Maria vind ik wel heel mooi. Plus dat ik een notoire
liefhebber van kitsch ben’.
Typische Laura-uitspraak: ‘Als ik iets kwijt wil zet ik het
wel op Marktplaats…’
‘Ik ben gevoelig voor leed wat mensen overkomt. Dat is
wat anders dan sentimenteel. Programma’s als de Voice
of Holland laten mij volkomen koud…’
‘Mijn levensovertuiging komt nog het dichtst bij het
Boeddhisme, maar ik ben tegelijk ook een ‘boeddhist
van niks…’
‘Ik zou graag nog eens aan de bar een nachtvullend,
diepzinnig gesprek voeren met Adam Duritz of Eddie
Vedder…’
‘Wie ik nog graag zou willen schilderen? Keith Richards
van de Rolling Stones. De ultieme piraat. Geweldige mu-
ziek, geweldige kop.’
‘Vrouwelijke waarden zoals zorg voor anderen, mildheid,
compassie, het gezamenlijke in plaats van het individu-
ele, het moederlijke….dat heeft deze wereld nodig…’
‘Muziek is de soundtrack achter de film van je leven,
toch..?’
‘Ik heb mijn handen vol aan mijn dochter, mijn werk, en
het zo nu en dan met de Franse slag organiseren van
mijn ‘huishouden van Jan Steen..!’
‘Mijn perfectionisme (‘Tegooj of angers neet’) en ‘door-
dramvermogen’ is soms meer een vloek dan een zegen.
Maar die twee trekjes hebben me wel uit de goot en te-
rug in het zadel geholpen’
‘Wat de Weerter mensen van mij nog niet weten? Dat ik
zelfstandig kan koken, een autoband kan verwisselen en
met een aanhanger achteruit kan zetten…’
Jan Strick
22