op weg naar
“En ineens zat ik in het grote zwarte gat. Met
pijn in mijn voeten door het lopen op die enor-
me hakken. Thuis keek ik de beelden terug,
pinkte een traantje weg. Het was ook zo’n
leuk team, we maakten zo veel lol. Het orga-
niseren van Koninginnedag vorig jaar in Weert
was echt een geweldige ervaring.”
Als je haar niet van gezicht kent, dan herken je haar toch
zeker aan haar stem: Carla van de Wetering. Haar jaren
als nieuwslezeres bij Weert TV en haar huidige werk
bij L1 zorgen ervoor dat de geboren Eindhovense een
echte BW’er is, een Bekende Weertenaar. De afgelopen
negenentwintig jaar heeft ze zich op diverse vlakken in-
gezet voor Limburg en Weert in het bijzonder. Vorig jaar
was ze een van de organisatoren van Koninginnedag
in Weert, en op dit moment vervult ze dezelfde taak in
Veenendaal voor het feest van aanstaande maandag.
Hoog tijd dus om eens met haar te babbelen.
Dat babbelen doen we rond de klok van half negen op
resse. Ze volgde haar toenmalige echtgenoot voor zijn
werk naar Limburg en vestigde zich samen met hem in
1983 in Weert. Het was een bewuste keuze om toen
een tijdje thuis voor de kinderen te zorgen.
Maar je kon toch niet lang stil zitten.
“Haha, nee. Op een gegeven moment kwam er een vi-
deocamera in huis en ik volgde een videocursus. Via
die cursus kwam ik bij Weert TV terecht. Presenteren
was in eerste instantie mijn ambitie niet. Maar uitein-
delijk presenteerde ik zo’n negen jaar het WTV nieuws.
Dat presenteren is niet zo moeilijk; je moet de volgende
dag echter wel je kinderen naar school brengen. Het is
gewoon werk, maar wel werk waar iedereen een me-
ning over kan en mag hebben. Daar leer je gelukkig
mee omgaan. Buiten het werk als nieuwslezeres ging
ik in 1992 bij de Business Club Weert werken als ma-
nager. Dit heb ik gedaan tot 2009. In 1999 werd ik door
L1 gevraagd om bij hen te komen werken als nieuwsle-
zer. Daar kwam nog de baan als centrummanager van
Weert bij in 2009.Dat stopte in 2010.
een regenachtige avond half april, aan een tafeltje in
een Weerter eetcafé. Haar huissleutels heeft ze in alle
drukte in Veenendaal laten liggen en haar huis kan ze
niet in zolang haar dochter, die een reservesleutel heeft,
in de sportschool zit. “Vind je het erg als ik iets te eten
bestel?” vraagt ze, “ik heb nog niks gegeten vanavond.”
Je maakt lange dagen, is het niet?
“Ja, vooral nu het erop aan komt. Het is nog maar kort
tot Koninginnedag. Vier à vijf dagen per week reis ik
op en neer. Meestal sta ik rond vijf uur op en ben dan
vijftien uur later weer thuis. Soms blijf ik bij een van
mijn dochters logeren die in de buurt van Veenendaal
woont. Maar ik heb het reizen er graag voor over hoor,
het is zó ontzettend leuk. Natuurlijk heb ik er ook wel
stress van, maar daar hou ik wel van. Het leuke aan
zo’n project is dat het 30 april klaar MOET zijn.”
Carla is een bezige bij. Ze studeerde Toerisme en ex-
ploiteerde enkele jaren een reisorganisatie voor gehan-
dicapten. Daarna was ze een tijdlang directiesecreta-
Als je nooit iets doet wat je eng vindt,
dan kom je niet vooruit
13