De titel Nederlands Jeugdkampioen tafeltennis heeft
Karlijn van Lierop (15) uit Weert al een aantal keer op haar
naam staan. Ook deed ze inmiddels twee keer mee aan de
Europese Jeugdkampioenschappen. Tafeltennis is Karlijns
leven, ze heeft er alles voor over. Dit is haar verhaal.
‘Er waren momenten waarop ik dacht: misschien
moet ik me wat minder inzetten voor tafelten-
nis. Maar al snel liet ik die gedachten varen. Het
gevoel dat ik krijg wanneer ik het batje in mijn
hand neem, is niet te beschrijven. Het geeft me
een kick, een heel lekker gevoel, dat kan ik niet
zomaar opgeven. Tafeltennis hoort bij mijn le-
ven.
Big when I was little
De sport werd er bij ons een beetje met de paple-
pel ingegoten. Mijn vader en oom tafeltennissen
allebei al heel lang. Als klein meisje ging ik wel
eens mee naar hun trainingen. Ik raakte gefas-
cineerd door het spel, maar mijn ouders vonden
me nog te klein om op les te gaan; ik kwam nog
niet eens boven de tafel uit!
Verborgen talent
Toen ik een jaar of zes was, mocht ik me aan de
sport wagen. Ik herinner me mijn eerste lessen
nog goed. Mijn trainers zagen toen al dat ik niet
alleen plezier had in het spel. Aan mijn balge-
voel zagen ze ook dat ik het op het gebied van
tafeltennis ver zou schoppen, mits ik mij voor de
volle honderd procent inzette. Twee jaar later
kwam ik hier zelf ook achter. Ik won steeds meer
wedstrijden en kreeg het gevoel dat ik ook op
nationaal niveau wel wat kon winnen.
‘Ik zette me meer in voor tafeltennis, ik trainde
meer en werd beter. Het zorgde ervoor dat het-
geen dat ik dacht en hoopte toen ik acht was,
werkelijkheid werd. Op mijn tiende werd ik voor
het eerst Nederlands Jeugdkampioen. Tafelten-
nis, wat een positieve boost gaf mij dat! Op dat
moment werd voor mij duidelijk dat ik me opti-
maal wilde inzetten voor de sport, wilde kijken
hoever ik hiermee kon komen en of ik er mis-
schien mijn beroep van kon maken.
Nederlands Kampioen
Inmiddels ben ik twee keer Nederlands Jeugd-
kampioen geweest met enkel (als solo tafelten-
nisster) en drie keer met dubbel. Hoewel die
winsten fantastisch zijn, is topsporter zijn niet
alleen maar rozengeur en maneschijn. Door mijn
dagelijkse trainingen, miste ik regelmatig lessen
op de basisschool. Op de middelbare school ver-
anderde dit een beetje. Via de NOC/NSF werd
geregeld dat ik een zogenaamde lootleerling
werd. Ik kreeg extra trainingen op school die ge-
richt waren op topsportleerlingen. Ook kon ik op
vrijdag eerder weg om naar mijn training te gaan.
Verhuizen naar Papendal
Toch was dit nog niet de ideale oplossing voor
mij. Acht keer in de week trainde ik bij een ta-
feltennisvereniging. Deze trainingen waren bijna
allemaal om half tien ’s avonds afgelopen. Als ik
dan om tien uur thuiskwam, moest ik nog huis-
werk maken. Doordat ik dagelijks laat in bed lag
en weer vroeg op moest, was ik overdag moe en
vaak niet met mijn hoofd bij de les. Op school
had ik er regelmatig gesprekken met mijn mentor
over. Hoe konden we dit oplossen? We kwamen er
niet uit. Op het eind van het jaar was ik overver-
moeid. Het jaar had niet langer moeten duren;
dan had ik het niet vol kunnen houden. Samen
met mijn ouders heb ik daarom besloten te ver-
huizen naar Papendal. Daar woon ik nu op me-
zelf, in de weekenden kom ik thuis. In Papendal
zijn de trainingen beter ingebouwd op de school-
lessen. Dat geeft mij meer rust.
De komende paar jaren blijf ik in Papendal wonen
in de hoop dat ik van daaruit kan doorstromen
naar het Nederlandse damesteam. Dat geeft mo-
gelijkheden mee te doen aan het WK en het EK.
Die stap is erg groot en moeilijk. Ik ben daar dan
ook nog niet veel mee bezig. Ik zie wel hoe ver
ik kom. Wat ik wel weet, is dat tafeltennis mijn
passie is en dat ik er alles voor over heb.’
talent
Door Laura Mennen
5
‘Tafeltennis geeft
mij
een kick
’
‘Ik kreeg het gevoel
dat ik ook op
nationaal niveau wel
wat kon winnen’
‘Tafeltennis is mijn
passie, ik heb er alles
voor over’
