Basic HTML Version
MAGAZINE
En dan dit
Gastschrijver, ook iets voor jou?
Elke maand willen wij een verhaal/column van een gastschrijver
plaatsen. Het artikel moet op een of andere manier te maken hebben met
Weert en/of Nederweert.
Heb je schrijftalent, stuur dan jouw bijdrage van ca. 400 woorden op naar
magazine@weerttv.nl.
(Graag met vermelding van naam en leeftijd en stuur ook een recente foto mee.)
Onze eindredacteur maakt maandelijks een keuze uit de aangeleverde stukken.
Dit wordt dan geplaatst in het WTV Magazine van die maand
WTV Magazine, da’s goed gezien
33
Over aliëns en eeuwige jachtvelden
“Snap jij nou dat er mensen zijn die níet in aliëns geloven” zegt mijn oudste zoon van tien
vanachter zijn ijsje? In een aarzelende voorjaarszon zitten we in het Stadspark te genieten van ons
eerste Huupkens-ijsje van dit seizoen. Bij zijn vraag trekt hij een gezicht van totaal ongeloof dat
er mensen zijn die er nog aan twijfelen dat er meer levende wezens bestaan in dit universum dan
wij mensen alleen. Voor hem een vaststaand feit. Terwijl ik mijn dochter van drie maanden de fles
geef, laat ik snel mijn gedachten hierover gaan en het hopelijk zinnige antwoord dat ik kan geven.
Een antwoord waarbij zijn gedachten gerespecteerd worden, maar waarin ook duidelijk wordt
dat zíjn waarheid niet dé waarheid is. En dat er hele bevolkingsgroepen zijn die er anders over
denken.
Ik probeer het in een breder kader te plaatsen door er nog meer abstracte, niet bewezen,
denkwijzen bij te halen. “Er zijn ook mensen die in een leven na de dood geloven, dat ze als ander
mens of dier hier op aarde terug komen. Of mensen die denken dat ze in de hemel komen na
hun dood”. “Wat geloof jij mam?” is meteen weer de vraag van mijn zoon van acht, terwijl hij het
smurfen-ijs, dat langs zijn hoorntje omlaag loopt, van zijn vingers likt. Jeetje, daar zit je dan, op
een bankje in het park, van die levensbeschouwelijke zaken te bespreken. Aangezien ik er voor
mezelf nog niet helemaal uit ben, maar hun niet alle hoop wil ontnemen is mijn antwoord dat ik
wel denk dat er een hemel is.
‘s Middags komt opa op bezoek. Zijn oudste broer is deze week overleden en de kinderen vragen
hoe oud deze broer was. “Zeventig” antwoordt opa. Dat is niet oud, zie ik ze denken. Onze opa is
vierenzestig dus dat vinden ze al akelig dichtbij de zeventig komen. “Maar de gemiddelde leeftijd
van een man is tegenwoordig 75 jaar” vertelt opa en daar gaat hij, man van cijfers en grafieken,
dan ook van uit. “En daarna ga ik naar de eeuwige jachtvelden” zegt opa.
Het idee van dood gaan en wat daarna komt houdt mijn kinderen wel bezig.
“Wat geloof jij, opa?”vragen de jongens hem. Opa, realist in hart en nieren, zegt: “We zullen maar
geloven dat er een hemel is, dat is een mooie gedachte; dat er na dit aardse bestaan nog een
eeuwig leven voor ons is, op een hele mooie plek. Tja, en als dat niet zo is, dan merken we er
toch niets meer van!”
En daarmee is de discussie voorlopig gesloten.
Claudia Thissen