Basic HTML Version
even bijpraten
26
Nadat de man aanvankelijk had toegezegd, belde hij la-
ter om te zeggen dat hij het toch niet wilde. Hij vertelde
mij dat hij vóór hij ’s ochtends de deur uitging, twintig
minuten naar mijn schilderijen keek en dat dan zijn dag
kon beginnen… Hoewel ik het natuurlijk jammer vond
dat ik het werk niet kon exposeren, had ik geen groter
compliment kunnen krijgen.”
Geen verstand van kunst
Nadat Marcel van Hoef in 1989 zijn studie Tekenen/
Handvaardigheid / Kunstgeschiedenis had afgerond,
werd hij als dienstplichtig onderof cier onder de wa-
penen geroepen. Daarna dacht hij emplooi te vinden
in de combinatie leraar of gra sch ontwerper en beel-
dend kunstenaar. “Al snel kwam ik erachter dat het ’t
een of ’t ander is. Serieus en gepassioneerd bezig zijn
met je vak, verdraagt geen concurrentie. Ik wil daar-
mee zeggen dat je niet kunt wedijveren met jezelf of
voortdurend heen en weer geslingerd te worden tus-
sen twee vakgebieden.“ Als actief lid van het Kunst-
centrum Weert, stond hij aan de wieg van KunstINkijk,
ondertussen een begrip in Weert en de wijde regio. De
kunstroute op Tweede Paasdag waarbij kunstenaars
hun huis en/of atelier openstellen voor publiek. “Met
zo’n kunstroute maak je de drempel naar kunst laag.
Het nog steeds groeiende aantal bezoekers bewijst dat
er ‘honger’ is naar kunst. Mensen zeggen al gauw: ik
heb geen verstand van kunst. Maar ja, je hoeft er ook
geen verstand van te hebben. Kijken en ervaren wat het
met je doet, dat is waar het om gaat. Ik zat vroeger in
de kerk naar muziek te luisteren, waarvan ik kippenvel
kreeg, zo mooi. Ik wist echt niet wat het was, ik had er
zogezegd geen verstand van. Later pas wist ik dat het
cantates waren van Bach.”
Gedroomde werkelijkheid
Reizen naar alle delen van de wereld zijn van invloed op
zijn werk. Jarenlang bracht hij korte werkperiodes door
in Berlijn. Hij was gefascineerd door de voortdurende
verandering in die stad. Iedere keer weer die metamor-
fose. Hij legde gewone plekken in de stad vast. Plekken
waar je achteloos aan voorbij wandelt.
De beschouwer van het schilderij ziet zich zelf staan op
die plek zonder te weten waar hij op wacht of wat er
staat te gebeuren.
Inmiddels reist hij over de hele wereld. Hij fotografeert,
legt beelden vast en gaat er terug in zijn atelier mee aan
de slag. De foto’s zijn slechts geheugensteuntjes om
het gevoel, de beleving op die plekken op te roepen.
Het zijn gedroomde werkelijkheden maar ook de niet
a atende verwondering voor ons bestaan.
Duizend woorden kunnen het werk van Marcel van Hoef
niet beschrijven. Wie niet naar Perugia kan, heeft bin-
nenkort de mogelijkheid om dichter bij huis te genieten
van zijn werk. Samen met drie andere kunstenaars ex-
poseert Marcel onder auspiciën van Galerie Mia Joos-
ten in de Paterskerk in Weert van 20 april t/m 5 mei.
Eerdere jaren stelde Marcel zijn huis en atelier al open
voor publiek en nodigde hij ook nog andere kunste-
naars uit om er te exposeren. Van 2 t/m 30 juni staan
de deuren aan de Swalmerstraat 35 in Roermond
weer open. Marcel nodigde deze keer Bernard Visser,
Godelieve Geurts, Theo Derksen, Miriam Severijns en
Hein Severijns uit.
Wat ook niet onvermeld mag blijven is dat zich werk van
Marcel bevind in de Scheringa Melchers collectie. Hij
is daar in ‘goed gezelschap’ van o.a. Charley Toorop,
Carel Willink, Dick Ket en Pyke Koch. Het nieuwe mu-
seum in het voormalige gemeentehuis van Gorssel gaat
vermoedelijk in het voorjaar van 2014 open.
De stad Weert mag trots zijn op haar kunstzoon Marcel
van Hoef want al noemen ze hem in Roermond ‘onze
kunstenaar’, van Hoef blijft ‘unne Wieërter jong’.
*Galerie Mia Joosten Amsterdam werd opgericht door
de Weertse naamgeefster die in 2006 overleed.
www.marcelvanhoef.nl