Basic HTML Version
Het was haar tweede huwelijk want eerst was ze met
Johannes, de broer van Conrardus getrouwd geweest.
De getuigen die er bij staan waren haar broer Hendrik
Keulen, ook bekend onder de bijnaam Keulen Driek, en
ene Jacobs. Nieuwsgierig ging ik gaandeweg op zoek
naar steeds meer informatie over de familie Keulen. In
het Kanton Weert las ik een bericht uit 1911 dat het
huis van mijn grootmoeder Mie Keulen-Houben is af-
gebrand. Ze was boodschappen aan het doen en de
mensen zeiden dat ze snel naar huis moest gaan want
bij jullie brandt het. Zo staat het er letterlijk.
Mijn inwonende schoonvader Sjeng Krops vertelde mij
vaak na het eten over vroeger. Maar zijn familiegeschie-
denis kende hij niet. Hij was de jongste van elf kinde-
ren, de oudste was 24 jaar ouder. Er zijn er maar twee
van getrouwd. Die familie ben ik ook gaan uitzoeken.
En dan volgt vanzelf de rest. Puur uit nieuwsgierigheid.
Gaandeweg leer je bij het stamboomonderzoek hoe en
waar alles te vinden is. Dat heeft bij mij twee jaar ge-
duurd. Nu weet ik aardig de weg, maar je komt toch
steeds weer de nodige beren op je weg tegen. Ach-
ternamen werden vroeger namelijk niet altijd hetzelfde
geschreven of veranderden.
Mijn grootmoeder, van vaders kant, behoort tot de fa-
milie Ottenheim, maar vroeger werd die naam geschre-
ven als Otten. In 1706 krijgt de naam een toevoeging en
wordt het ineens Ottenheim.
In oude doopboeken staan namen vaak anders ge-
schreven dan in het bevolkingsregister. Vroeger ge-
bruikte men ook een alias zoals Petronella Peeters alias
Bruekers. Zo ben ik twee jaar op zoek geweest naar
de juiste achternaam van iemand die drie verschillende
aliassen had.
Ook met data kom je weleens vreemde dingen tegen.
Zo kreeg een vrouwelijk familielid een maand na haar
dood een zoon. Klopt natuurlijk niet, maar het was
zo wel opgenomen in het register. Waarschijnlijk zijn
de data verwisseld. Dan moet je op zoek naar andere
bronnen die dat bevestigen.
Foto’s zijn natuurlijk mooi om te gebruiken in het boek
van je familiegeschiedenis.
Bijna was het portret uit 1900 van mijn grootvader
Petrus Keulen in de vuilnisbak beland. Waarschijnlijk
hebben veel foto’s van vroeger die weg gevolgd. Het
portret is eigenlijk een soort pasteltekening. Het stond
bij mijn broer in de garage. Ik kon het met lijst en al
redden.”
Een e-mail uit Amerika
“Doordat er steeds meer gedigitaliseerd wordt, zie je
steeds minder mensen in het archief. Ik ben er prak-
tisch elke woensdag te vinden want ik wil toch altijd
nog graag de akte in werkelijkheid bekijken. Want een
met de ganzenveer geschreven akte is toch mooier om
te zien dan een uitgetypte versie. In de databases wordt
alleen de belangrijkste informatie uit een akte opgeno-
men. Allerlei aanvullende gegevens zijn in de originele
akte te vinden. Maar scans van de aktes komen steeds
meer online.
Het leuke van internet zijn de contacten die ont-
staan. Zo kreeg ik een e-mail uit Amerika nadat ik
via het stamboomforum een oproepje had geplaatst.
Een achterkleindochter van Godefridus Ramakers uit
Nederweert die in 1920 met zijn vrouw Anna Smeets en
vier kinderen naar Noord-Amerika vertrok, mailde me
gegevens over haar familie die bij mij in de stamboom
Keulen voorkomt. Het gebeurde een half jaar na mijn
oproep. Het was echt een verassing. Ze stuurde ook
nog foto’s door.”
De stapel familiegegevens is met de jaren stevig ge-
groeid. “Vanaf 1997 ben ik bezig,“ vervolgt Theu. “In het
begin ging mijn vrouw Grit mee omdat mijn familie oor-
spronkelijk uit Helden komt en we daar voor informatie
naar toe moesten rijden. Dan zochten we samen in de
DTB ‘s, de doop, trouw - en begrafenisboeken, dat ging
sneller. Nu ik voornamelijk in de regio Weert zoek en nu
ook veel op internet kan vinden, werk ik alleen.
vertel `ns
Ik zet alles in Word op de computer, niet via een stam-
boomprogramma. Acht stambomen zoek ik uit. Twee,
Vanlier en Houben, heb ik in boekvorm uitgegeven
maar de andere staan of komen nog op cd-rom uit.
Het zijn de stambomen van mijn kant en de kant van
mijn vrouw. Zo heb ik de stambomen van de families
Vanlier, Keulen, Houben, Ottenheim, Krops, Houben
(ander familietak dan de eerder genoemde), Lemmens
en Geelen met zowel de mannelijke als de vrouwelijke
lijnen. Daarbij ook alle kinderen en aangetrouwde fami-
lie. Ik zoek eerst alles uit tot 1800, dat is gemakkelijk te
vinden omdat de burgerlijke stand toen begon en daar-
na alles van voor die tijd. De kerk begon eerder met re-
gistreren van namen met dopen, trouwen en begraven
maar voor 1600 wordt het pas echt moeilijk.
Het is leuk om straks aan je familie maar vooral ook de
kleinkinderen de familieboeken te laten zien.”
Oproep
Tenslotte doet Theu graag een oproep om een lid van
de familie Keulen op te sporen. “Ik ben nog op zoek
naar Wilhelmus Keulen, ten tijde van de Franse over-
heersing ingeschreven als Guillaume Keulen, geboren
te Weert-Swartbroek op 26-02-1817, zoon van Petrus
Keulen en Maria Martina Timmermans.
Op 27-11-1868 maakt zijn vader Peter Keulen te Weert
zijn testament op en daarin staat beschreven dat hij zijn
roerende en onroerende goederen nalaat aan zijn jong-
ste zoon Peter Jan Keulen. Deze moet dan binnen drie
maanden na het overlijden van zijn vader aan de ove-
rige kinderen, uitbetalen elk de som van vijf en zeven-
tig francs, welke som Wilhelmus Keulen reeds genoten
heeft.
Toen het testament werd opgemaakt leefde Wilhelmus
Keulen dus nog, hij was toen 51 jaren oud. Het kan best
mogelijk zijn dat hij naar het buitenland is vertrokken.
Wie het weet mag het zeggen. Ik kijk er met verlangen
naar uit.”
E-mail:Theuvanlier@home.nl
10
Van links naar rechts zittend: ene Jacobs, bruid Maria
Catharina Keulen en bruidegom Conrardus van Horne,
zittend Henricus Keulen “Keulen Driek”’ de broer van
de bruid.