scoren
36
Liggend op een sleetje, met je neus een paar
centimeter boven het ijs en dan met een snel-
heid van ongeveer 120 kilometer per uur de
baan af. Niet iets wat iedereen ambieert, maar
de 27-jarige Chantal Hakkel doet dat zeer ze-
ker wel. Skeleton heet de sport die ze beoe-
fent en dat is niet iets waar ze als kind al van
droomde.
Chantal is een geboren en getogen Weertse, Boshoven
om precies te zijn. Als kind zit Chantal op turnen, maar
op haar veertiende beginnen de eerste blessures zich
aan te dienen en op haar zestiende besluit ze ermee
te stoppen. Ze heeft dan inmiddels al een jaar zeilles,
net over de grens in Belgisch Limburg. Chantal heeft
veel plezier in het zeilen en op aanraden van de eige-
naresse van de zeilschool neemt ze deel aan een ta-
lentenjacht, “Blijkbaar heb ik een goed windinzicht en
dat is belangrijk als je ver wilt komen in de zeilsport”.
Chantal was zo goed in zeilen dat ze op de Europese
kampioenschappen geen vreemde was en zelfs kam-
pioene werd!. Op een gegeven moment gaat ze met
een groep dames naar Engeland ging om te kijken wie
van de groep er geselecteerd zou worden om aan de
Olympische Spelen deel te nemen. “Hier kreeg ik vrij
snel te horen dat ik te licht was en werd ik uit de groep
gegooid! Dat was zwaar frustrerend, want ik had net
vier jaar lang alles gegeven om in dat team te komen.”
Samen met drie andere dames die uit de groep moeten
vertrekken grappen ze dat ze dan wel gaan bobsleeën.
“De testdag voor het bobsleeën zijn we daadwerkelijk
gaan bezoeken, maar vanwege mijn frustratie die ik bij
het zeilen had opgedaan vroeg ik meteen of je een be-
paald gewicht moest hebben om goed te zijn in bob-
sleeën. Dat bleek. Ook voor deze sport was ik te licht. Ik
was teleurgesteld en vroeg wat ik dan wel zou kunnen
proberen en daar opperde iemand om skeleton eens
te proberen.” Skeleton is een vorm van sleeën waar-
bij de sporter liggend op zijn/haar buik met het hoofd
vooruit op de slee van de bobbaan naar beneden glijdt.
De eerste twee testdagen doorstaat Chantal, maar op
de derde dag krijgt ze te horen dat ze afvalt omdat ze
niet over voldoende sprintcapaciteiten beschikt. “Dat
vond ik niet eerlijk, dus ben ik gaan praten met iemand
aldaar om aan te geven dat ik dan een heel jaar moest
gaan oefenen op het sprinten terwijl ik gewoon erva-
ring op wilde doen met skeleton. Daar kreeg ik gelukkig
gelijk.” In januari 2011 mocht ze naar Igls in Oostenrijk
om mee te doen aan een training en dat ging dermate
goed dat ze de week daarna meedeed aan het Neder-
lands Kampioenschap. Daar werd ze derde!
In februari 2011 gaat Chantal voor een week training
naar Winterberg in Duitsland en daar wordt ze door de
BSBN (Bob en Slee Bond Nederland) geselecteerd om
naar Amerika te gaan om daar een week te gaan trai-
nen, “Dat is wel een hele ervaring wanneer je eigenlijk
pas net met een sport bezig bent”.
Het trainen moet op grote afstand
Het trainen van skeleton is niet zo eenvoudig. In Weert
traint Chantal op de atletiekvereniging onder begelei-
ding van Ted Altena. “Hij is echt op zoek gegaan naar
een goede manier van trainen voor me. Zo moet ik bij-
voorbeeld aardig wat spieren in mijn nek hebben en die
zijn moeilijk te trainen, daar heeft hij de juiste oefenin-
gen voor gevonden.” Verder heb je in Nederland nog
de mogelijkheid om op een baan je start te oefenen,
maar een volledige run kan je in Nederland niet trainen
omdat hier geen bobsleebanen zijn. “Ik probeer dan
ook af en toe een keer een week naar Winterberg of
Igls te kunnen gaan om te trainen. Dit doe ik dan in
principe de week voorafgaand aan een wedstrijd die
daar dan plaatsvindt.”
Om de sport te kunnen bekostigen, een weekje trainen
kost al snel een paar honderd euro, werkt Chantal drie
dagen in de week bij Punt Welzijn als beweegcoach,
zo geeft ze gymles op basisscholen en naschoolse be-
wegingslessen. De overige twee dagen doet ze admi-
nistratief werk en schrijft ze opleidingen voor nieuwe
zeilinstructeurs op haar oude zeilschool.
Op naar de Olympische Spelen
Skeleton is een zeer tactische sport, je moet de juiste
ijzers kiezen en precies de bochten weten aan te snij-
den door je met je lichaam de druk op de juiste plaats
van de slee uit te oefenen. En dat met een snelheid
van 120 km p/u. “Ik ben dan ook zeer geconcentreerd
voor de wedstrijd, mijn familie en vrienden herkennen
me dan ook echt niet op zo’n moment. Ik ben een heel
andere Chantal en ik krijg te horen dat dat niet de leuke
Chantal is, maar ik heb dat op dat moment gewoon
even nodig.”
“Ik had eerlijk gezegd niet gedacht dat ik het zo leuk
zou vinden, maar de kick van de adrenaline is gewel-
dig. De drang om zo snel mogelijk door de bochten
te komen zonder iets anders dan je slee en je eigen
tactiek, heerlijk!” Chantal hoopt deel te kunnen nemen
aan de Olympische Winterspelen in 2014, er is echter
een concurrente die nu al in Engeland meetraint dus
makkelijk gaat het niet zijn. “Als ik zie hoeveel voor-
uitgang ik geboekt heb in de korte tijd dat ik de sport
beoefen en dat door weet te trekken dan denk ik dat ik
een goede kans maak. Vervolgens moet het NOC/NSF
dan weer beslissen dat er iemand van Nederland mee
mag doen met skeleton en daarvoor vinden ze eigenlijk
dat je een tijd neer moet weten te zetten die in de top
twaalf komt. Ik denk dat het haalbaar is voor mij, ik ga
er in ieder geval voor.”
Omdat skeleton een dure sport is om te beoefenen
is Chantal altijd op zoek naar sponsors. Dus mocht u
een eventueel toekomstig deelneemster aan de Olym-
pische Spelen willen sponsoren dan mag u zeer zeker
eens contact met haar opnemen.
Maryvonne van Mens
Van turnen, via zeilen naar
skeleton bleek een hele reis
“Het leven kan raar lopen.”